VİRA!

Masmavi, çarşaf gibi bi denize bakıp sakinliğiyle dinginleşmeyi hayal etmedim hiç... Sapsarı kumlara basmayı da...
Karadenize bakayım ben, beni ben yapan Karadeniz'e...
Hırçın hırçın dalgalansın, ben gibi...
Durmasın öyle sakin, haykırsın, susmasın...
Yosun koksun buram buram, anlamayan sevmesin, beni anlamadıkları için sevmeyenler gibi...
Midyeler kessin ayağımı, doğru yere basmazsam, damarıma basanı kestiğim gibi...
Kayalar kıçıma batsın, kusurlarım gibi...
Güneş terletsin buram buram ama yakmasın, zorlasın benim gibi acıtmadan...
Karadeniz...
Kara değil, yeşil, mavi, kahverengi arası bi koyuluğu olsun, kocaman, gözlerim gibi....
Ve ben yorulurken huzur bulayım...
Ben hiç, kendimi yormadan huzuru bulamadım ki...
Kolay olanı sevmedim ki...
Vira...