Fare mevzusu

1- İlk okula gidiyordum sanırım, çay bahçemizin (o çay içmeye gidilen çay bahçesi değil, çay toplanan çay bahçesi :)) yanına küçük bi ev yapmıştık çay toplama zamanı rahat edilsin diye. Evi temizleyen annem bir hışım dışarı çıktı, "Babaaa, evde fare var" diye. Dedem daha gelmeden ben annemin korkaklığına gülüp, "Yoktur, kandırıosun, yanlış görmüşsündür" falan dedim. Annem de gülmeme sinirlenip "İnanmıyorsan git bak, çekmeceye girmiş" dedi. Cengaverim ya ben, gittim çekmeceyi açtım. Çekmeceyi açmamla kolum kadar (abartmıyorum) bi sıçan fırladı, yüzümden destek alıp kaçtı. Gerisini hatırlamıyorum :)
2- Yıllardan 2006, aylardan Ağustos, Moskova'da stajdayız... Şantiyede her gün çorba makarna yemekten imanımız gevremiş. Sonunda düzgün bir şeyler yemek üzere piknik yapmaya gidiyoruz. Nehir kenarında şaşlik kebap (şiş kebap :)) yiyeceğiz. Benim de o gün hastalanacağım tutmuş, halim yok kıpırdamaya. Uzanıyorum, uyku arasında proje müdürünün sesi geliyor "Farelere bak, Saliha'nın hiç umrunda değil tabi, uyuyor", gözlerimi aralıyorum 2 metre ilerde 2 adet fare! Nasıl kalktım yerimden, nasıl arabaya geçip kapıyı kapadım bilmiyorum. Fareler gözden kaybolana kadar da inmedim tabi ki...
3- Geçtiğimiz yaz açık havada oturmuş ablam,Fatma teyze ve ben muhabbet ediyoruz. Bi fare görüyorum sanki! İçeri koşup, sandalyenin üzerine fırlamam bir oluyor. (hani şu hep çizgi filmlerde görüp güldüğümüz gibi) Fatma teyze, "Aaa, bak fare oraya geldi" diyor. Speedy Gonzales gibi (çok ironik bi benzetme oldu :)) kaçıyorum ordan da. Ablam ve Fatma teyze şaşkın. Fatma teyze utana sıkıla şaka yaptığını söylüyor.Bense ellerim titrer, gözlerim dolu bi vaziyette bakıyorum sadece. Ablam şok olmuş vaziyette "Bu kadar korktuğunu bilmiyordum" diyor, valla ben de bilmiyordum. Meğer korkuyormuşum :)

Cengaverden, korkağa dönüşümün hikayesini dinlediniz... Bir başka hikayede buluşmak üzere... Esen kalın... :)