Tuhaf bi huyum var, bir şarkıyı sevdiğim zaman günlerce sürekli onu dinlerim, tekrar tekrar, hiç sıkılmadan. Sanırım bi şarkıya taktığım zaman en az 200 defa dinlemeden bırakamıyorum. O kadar çok dinlemenin üstüne sonra müzik listeme bile almıyorum, içim bayılmış oluyor çünkü dinlemekten. Ama aradan zaman geçince açarım gene o obsesif şarkılarımdan birini, ve hooop dönerim onu dinlediğim günlere. O günlerde hangi ruh halinde olduğum, neler yaşadığım flaşlar halinde beynimde çakmaya başlar...Kötü günler dahi olsa tebessümle dinlerim yine. Benimdir o anlar, beni ben yapan anlar... Sanırım sevdiklerime de bunu yapıyorum, öyle çok seviyorum ki bırakamıyorum hiç, başka hiç kimseyi düşünemiyorum. Beynime kazıyorum yüzünün her çizgisini, her nota gibi... Ezberliyorum bütün mimiklerini, her harf gibi... Sonra öyle çok tanımış oluyorum ki şaşırtmıyor hiçbir hareketi...
Bu espriyi yaparsam gülecek, kafasını hafif sola eğerek...
Bu mesaja vereceği cevapta bana "tatlım" diyecek...
Söylediklerini bitirdiğinde konuyu kapatacak, ağzımı açtığımda "Offff" deyip sırtını dönecek...
Dudaklarını ısıracak şimdi, zor bir şeyler söylemeye her çalıştığında yaptığı gibi...
Sinirlenecek ve dişlerini sıkacak önce sonra cevap verecek...
"Bişi söyleyebilir miyim?" dediğimde "Lütfen" deyip gözlerimin içine bakacak, dünyayın sırrını veriyormuşum gibi...
Ve sonra bilinmek ya da bilmek boğacak içimizden birini, müzik listesine bile giremeyeceğiz. Zamanla dinlemek-dinlenmek isteyeceğiz. Ama defalarca dinlemeye-dinlenmeye hevesimiz kalmayacak. Arada hatırlanacağız, tebessümle...
.JPG)
4 yorum:
***-Ezberliyorum bütün mimiklerini, her harf gibi... Sonra öyle çok tanımış oluyorum ki şaşırtmıyor hiçbir hareketi..***
-beni en çok bu kahrediyo biliyo musun!!
-Neymiş o?
-az önce dediğin o laf!!
-ne dedim söler misin ceren?
-neyse ben kapatıyorum şimdi daha fazla konuşmicam..
-ben seni tanıyorum ceren..azsonra konuyu açan yine sen olacaksın..
-hoşçakal tamam..
((-buydu asıl beni kahreden hiç anlamadın ki sen..bi insanı en çok üzen laf bu olmalı..ya da en azından beni..BEN SENİ TANIYORUM..
seni terketsem o kapıdan nasıl çıkacağını,yaptığım makarnayı nasıl yiyeceğini,telefonlarıma nasıl cevap vereceğini,kabahatlerini kusurlarını nasıl masumiyetinle ört bas edeceğini,yeni çıkan o filme gitmek için hangi mimiklerle bana geleceğini biliyorum..
ben seni tanıyorum..
bana artık bi sürprizin yok..
çözülmüş bulmacalar gibi..bütün boşlukları doldurulmuş gibi..
ben seni tanıyorum..
hep bi giz olmalı..hep bi bunu yaparsam acaba ne der olmalı..
olmazsa tükeniyosun..
hem bi insanı ezberine almak için onu çözmek zorunda diiliz..şaşırmak güzeldir..
cidden bak :)
Öyle bir şarkı istiyorum ki, her dinlediğimde yeni bir şey keşfedeyim, ezberlemiş olmayayım...
:)
ben de ondan ben de ondan
Şahane bir yazı olmuş bu. Bazen önceden sıkça dinlenilen parçaya biraz da alkolle geri döndüğümde sanki o zamanki hislerim sönmüş gibi hissediyorum. Yani nasıl denir, o şarkıya takılmanın üzerinden bir kaç yıl geçmiştir. Neticede bir gece geri dönersin. O zamanki senden çok daha ileride olman gerekir mantıken şimdi. Fakat ben o zamandan daha da geriye gittiğimi üşünüyorum çoğu zaman. İleri geri olan ne denirse bilemiyorum. Daha geniş bir dünyaydı belki de görülen o zamanlar. Neyse..Uzatmayayım, çok begendim ben bu yazıyı.
Yorum Gönder